Je moet leren winnen

Tijdens een discussie met mijn collega Hugo Majoor kwamen we op de stelling ‘je moet leren winnen’. Deze stelling zette mij aan het denken. Kan je leren winnen?

Regelmatig zie ik dat mensen teveel hooi op hun vork nemen. Ongeduld bij sporters die te snel op het hoogste niveau willen presteren, of een klant die te snel  het resultaat wil behalen. Waarom die haast?

Tijdens een discussie met mijn collega Hugo Majoor kwamen we op de stelling ‘je moet leren winnen’. Deze stelling zette mij aan het denken. Kan je leren winnen?

Regelmatig zie ik dat mensen teveel hooi op hun vork nemen. Ongeduld bij sporters die te snel op het hoogste niveau willen presteren, of een klant die te snel  het resultaat wil behalen. Waarom die haast?

In mijn vrije tijd doe ik aan wielrennen en rij ik soms een amateur wedstrijd, een geweldige individuele sport waar je kennis moet hebben over je eigen inhoud. Tijdens mijn trainingsrit met vrienden merk ik dat ze vol trots vertellen over de wielerklassiekers die ze hebben gereden. Wanneer je vraagt welke winst ze hebben behaald, dan valt er een stilte, en vertellen ze me: “ja maar klassiekers zijn ontzettend zwaar!”. Ik begrijp deze uitspraak, als ik me indenk hoe zwaar deze koersen moeten zijn. Alleen, is het niet veel fijner om te winnen? Talent hebben ze genoeg, en sterk dat ze zijn!

Ik merk dat door deze zware wedstrijden (achter de feiten aanfietsend), totaal niet motiverend werkt. Een aantal geeft het na een jaar of twee  op, of gaat  koersen op een lager niveau. Zo vergroten ze de kans om te gaan winnen. Want winnen geeft je het gevoel dat je ergens werkelijk goed in bent, het geeft je adrenaline en vertrouwen. Door winst krijg je kennis, je groeit en overstijgt je eigen niveau. Ik geloof in de stelling “je moet leren winnen”. Omgaan met druk, vasthouden aan je strategie en vooral tot in de laatste meters vertrouwen in jezelf blijven behouden want dat geeft de doorslag tot succes. 

Als organisatie is het fijn om te winnen. Maar hoe moeten we koersen in de laatste meters om te zorgen dat we zo hoog mogelijk eindigen? Dat we ons in de juiste positie plaatsen om vervolgens de sprint te kunnen winnen? En hoe trekken we deze sprint aan?

Sprintjes trekken is een kwaliteit om te leren winnen, zoals mij goed is bijgebleven tijdens de Scrum training bij Dialogues Technology. De sprintjes duren bijvoorbeeld twee weken met kleine werkbare doelen. Geen grote klassiekers waarin je achter de feiten aan koerst, maar wedstrijden van een toegankelijker niveau die er uiteindelijk voor kunnen zorgen dat je een geweldig seizoen draait waarin vele overwinningen zijn behaald.

Je ziet binnen organisaties dat ze zich volledig gaan concentreren op het behalen van een succesvol eindresultaat, en vergeten vaak dat daar de kleine overwinningen een grote rol in spelen. Wielrenners hebben in de voorbereiding vaak de kleine koersen nodig om zich klaar te maken voor hun grootste uitdagingen, om zich in vorm te rijden, materiaal uit te testen maar ook om specifiek een team te gaan samenstellen voor de grote koers die je wilt gaan winnen. Binnen een bedrijf is er ook een voor traject nodig om kleine overwinningen te creëren, om het team in vorm te krijgen voor de grootste koers die er gaat komen. Namelijk de koers naar het behalen van je doelstellingen. Want ga je de uitdaging aan met een team die heeft leren winnen? Of ga je de uitdaging aan met een team die nog nooit samen iets heeft gewonnen? Ik kan me indenken dat winnaarmentaliteit motiverend werkt en de ultieme doorslag kan gaan geven.

Tijdens mijn inspirerende stage bij Calibre Alignment kom ik erachter hoe moeilijk het is om gedrag te veranderen binnen een organisatie, om opnieuw te leren winnen en sprints te trekken die de grote overwinning dichterbij halen. Om standaardisatie te doorbreken en vervolgens een nieuwe aanpak te integreren, dat blijft een uitdaging. Mijn collega’s hebben het dagelijks over hoe zij deze barricades doorbreken.

 

Wilt u meer informatie?

Neem direct contact met ons op Contact Opnemen