Afbeelding: Flags

Kijken hoe de vlag erbij hangt

Afgelopen jaren ben ik projectmanager geweest van tientallen projecten. Tijd voor mijzelf om te kijken waar de uitdagingen liggen en wat bepalend is voor de funfactor. Wat waren de projecten die pittig of juist leuk waren, wat was daarin bepalend? Reden om deze terugblik te doen is geboren tijdens mijn zomervakantie. Wat maakt het nu zo leuk om jezelf voor iedere nieuwe projectopdracht weer voor de volle 100% te kunnen en willen geven?

De regelmatige lezer van mijn blog’s zal niet verbaasd zijn dat ik mijn zomervakantie varend heb doorgebracht. Tijdens mijn vaartocht heb ik van dichtbij en verderaf vele zeilboten en bemanningen moge gadeslaan. En  met de parallellen die ik trek met mijn rol als projectmanager, zie ik een zeilboot met bemanning, varende van A naar B als een soort project. Zo klein, varen met een valk op de plassen, of zo groot, de organisatie van een equipe in de Volvo Ocean Race,  als je dit zelf wilt maken. Feit is dat je ook bij een zeiltocht te maken hebt met doelstelling, ambitie (scope), resources, randvoorwaarden, teamwork, risico’s en issues. De wil om te winnen of juist het plezier als prioriteit te stellen (Vertrekpunt). Veel van deze parallellen heb ik al eerder toegelicht.

Doordat ik bij de start van mijn vakantie te maken kreeg met de storm van 25 juli, naar verluid de zwaarste zomerstorm sinds 1901, heb ik ervoor gekozen binnendoor van Amsterdam naar de Zeeuwse wateren te varen (was het doel). We hebben gebruik gemaakt van de zogenaamde staande mast route. In deze keuze waren wij zeker niet de enige. Maar gezien de gebeurtenis in Alphen aan de Rijn helaas wel een van de laatsten…

Dit maakte dat we een andere route hebben gevaren dan vooraf gepland, maar ook dat we vele nieuwe vaarwegen hebben gezien die zeker de moeite waard waren. Het herplannen via deze omweg was daarmee zeker geen straf. Al blijft die paal van meer dan tien meter op je dak, bij het varen door de Randstad, wel een onhandig en vaak nutteloos ding.

Wat mij afgelopen zomer opviel is dat varend op verschillend water het type schepen om je heen sterk kan verschillen. Dit is deels te verklaren, op klein water kom je vaker kleinere schepen tegen en op groot water vaak grotere. Zelf vaar ik op een middel grote zeilboot. Dit maakt dat je op het ene water een van de grotere bent, en op ander water weer een van de kleinere. Waarbij het soms wel eens lijkt dat schepen steeds langer worden (geldt in mijn ogen tevens voor projecten).

De parallel tussen een zeilboot en een vrouw wordt ook vaak gemaakt. Kijken naar de zeilboten om je heen vind ik dan ook erg vermakelijk. En er vaart een boel moois rond op de wateren. Een ding wat me ook opvalt, is dat de gemiddelde leeftijd op schepen een beetje evenredig is met de lengte (of dit ook voor projecten geldt zal ik eens onderzoeken) . De generatie van 30-ers en 40-ers heeft blijkbaar minder kapitaal voor een zeilboot beschikbaar dan de huidige generatie 60-ers en zelf 70-ers. Al zijn er natuurlijk veel uitzonderingen, zeker gedurende de zomermaanden wanneer schepen worden uitgeleend aan kinderen of worden bevolkt door kleinkinderen. Kijkende naar de vooral mooie nieuwe zeilboten, soms zelfs met enige jaloezie moet ik bekennen, leidde tot de vraag of een grotere en mooiere zeilboot bijdraagt aan de funfactor.

Er liggen echter ook her en der heel wat schepen te verpieteren. Mijn dochter van vier roept dan beschouwend: “Kijk pappa, die boot heeft zeker wat liefde nodig!”.  Maar maakt een schonere, strakkere, grotere en nieuwere zeilboot een vaartrip ook leuker? Ik heb mensen heel veel plezier, gezelligheid, trots  en lol zien hebben op oude, kleine, zelfs groen uitgeslagen schepen. Ook heb ik mensen heel sip en  ongelukkig, zelfs een beetje ontevreden, zien kijken op de meest nieuwe glimmende fantastische zeilschepen. Zonder in de psychologie van deze bemanningen te willen en kunnen duiken, viel mij op dat de sfeer op een zeilboot redelijk aan de buitenkant valt te interpreteren en er geen parallel valt te trekken tussen de schoonheid van de zeilboot en de sfeer. De geleerde les is dat de zeilboot zelf klaarblijkelijk niet bepalend is voor het kijken hoe de vlag erbij hangt. Voor mijzelf opende dit mijn ogen dat de sfeer binnen een team en de relatie tot mijn omgeving voor mij blijkbaar een belangrijk onderdeel van de funfactor is.

De bovenstaande constatering heeft mij aan het denken gezet. Mijn leukste projecten waren zeker niet altijd de grootste en beste projecten. Ook met de minder strak geplande en geadministreerde projecten (reinheid) heb ik grote successen behaald. Niet dat grote, adequaat geplande of geadministreerde projecten zonder veel issues en afwijkingen niet leuk kunnen zijn, maar er is meer voor nodig om het voor mij tot een succes te maken. Ik heb deze zomer geleerd dat drie zaken daarvoor bij mij bepalend zijn. De wil om voor een opdrachtgever een succes te behalen en hierin slagen is voor mijzelf de belangrijkste. Het is het resultaat wat telt.  Maar dit kan niet zonder dat aan twee belangrijke zaken of zelfs randvoorwaarden is voldaan. Net als bij mijn vaartochten is de bemanning cruciaal en daarmee ook mijn projecten met een prettig en betrouwbaar team te kunnen en mogen doen. Ook de voldoening na een pittige zeiltocht, waarbij je je op dat moment wel eens afvraagt waar ik in godsnaam mee bezig ben, speelt een duidelijke rol. Ik vertaal dit naar de trots die je moet hebben en voelen ten aanzien van je project, zowel tijdens en na afloop. Kortom, de factoren leiderschap (schipperen) , teamwork (bemanning) en trots (vaarwater wat bij me past) ga ik de komende maanden weer de volle energie en aandacht geven!

Wilt u meer informatie?

Neem direct contact met ons op Contact Opnemen